Tal chi, ul Pier Baron, che al sa daa d'inténd da scriv in dialètt. Al fà anca lü quel che al pò. E, sicür, al pò mia contentai tücc. Anca se adess al dopra un computer, come tücc quii dala
so génerazion la tirat, in tempi non sospetti, ul "carrello Olivetti". E la scrivüt da tütt e sü tütt. Dala spila (spilla) par tegnii sü i brag fin ala bomba atomica. La sò zia Ida la gha diseva: "Tü scrivat ben, ma as capiss nagot". Ma lü, teston, la mai molat ul mazz. Le stai in California, Patagonia, Canada, Argentina e Australia, la portat i sciavattsül Mont Bianc, sül Rosa, sül Cervino, sül Ararat e sül Kilimanjaro, ma l'ha scalat, sétandos giò, i sgabei di bar. L'è stai a Londra e Buenos Aires, ma anca a Corcapolo e a Pirla, frazion da Montégg. La métut sü famiglia, cunt la sciora Carla: trii fiöö e cinc névodin. La Liliana, la püssée intévista da quisti chi, la gha ripét: "Nonno, questa l'hai già raccontata". Insoma, come al diseva ul proverbi: "Fidevas dala tempesta, di saett e du tron, ma mia di Bela (Bella, famiglia patrizia di Ponte Tresa) e di Baron".